سیاسی

وزیر کار نابلد از یک وزارتخانه به وزارتخانه دیگر می رود. آیا روحانی به شریعتمداری مدیون است؟

محمد شریعتمداری، وزیر فعلی صنعت که بارها تا مرز استیضاح پیش رفته بود؛ برای وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی قطعی ‏شده است.‏

به گزارش «انتخاب»، با استیضاح و برکناری علی ربیعی و مسعود کرباسیان از وزارتخانه های کار و اقتصاد، حسن روحانی ‏رییس جمهور، تصمیم گرفته است که به جای این دو وزیر پیشنهاد، 4 وزیر را به مجلس معرفی کند. به این ترتیب که وزرای ‏صنعت و راه را نیز قبل از استیضاح کنار خواهد گذاشت.‏

با این وجود، تصمیم عجیب رییس جمهور، معرفی محمد شریعتمداری وزیر فعلی صنعت به عنوان وزیر پیشنهادی کار است. ‏چندی پیش الیاس حضرتی یکی از نمایندگان مجلس که پیگیر موضوع استیضاح شریعتمداری بود، از استعفای او خبر داد. این ‏موضوع البته رسما تایید نشد اما ظاهرا به گونه ای دیگر و با کمی تاخیر تایید خواهد شد؛ با معرفی شریعتمداری برای یک ‏وزارتخانه دیگر.‏

وزیر در آستانه برکناری به یک وزارتخانه دیگر می رود
شریعتمداری یکی از وزرایی است که عملکرد او در حوزه صنعت بارها مورد انتقاد نمایندگان مجلس قرار گرفته است. ماجرای ‏ثبت سفارش خودروهای وارداتی که یک فساد کم سابقه را به وجود آورد و قوه قضاییه نیز برای بررسی اتهامات وارد عمل شد، ‏بارها و بارها وزیر را تا مرز استیضاح و برکناری پیش برد. ‏

به جز آن، شریعتمداری در جریان اعلام اسامی دریافت کنندگان ارزهای دولتی با چند بار مقاومت درباره خواست مردم و حتی ‏دستور رییس جمهور، صدای بسیاری از نمایندگان را درآورد. این موارد باعث شد تا شریعتمداری در لیست سیاه مجلس قرار ‏بگیرد و تحت فشار افکار عمومی استیضاح او را نیز پیگیری کند. آن گونه که از جو مجلس بر می آید در صورت با طرح ‏استیضاح شریعتمداری، برکناری او قطعی به نظر می رسد؛ در چنین شرایطی، معرفی چنین فردی به عنوان وزیر پیشنهادی یک ‏وزارتخانه دیگر چه توجیهی دارد؟ وقتی بسیاری از نمایندگان و فعالان حوزه صنعت در کشور وزیر را عامل مستقیم عقبگرد و در ‏برخی موراد افتضاح صنعت می دانند، چرا چنین فردی باید بار دیگر به مجلس معرفی شود؟

از یک وزارت خانه مهم به یک وزارتخانه مهمتر
وزارت صنعت در اوضاع کنونی کشور که اقتصاد اهمیت بیشتری نسبت به سال های گذشته پیدا کرده، مسئولیت مهم و حساسی به ‏شمار می رود. شریعتمداری بر اساس آنچه گفته شد، دست کم از نگاه غالب نمایندگان و بسیاری از کارشناسان از پس این ‏مسئولیت برنیامد و شایسته استیضاح تشخیص داده شد. با این وجود، چرا چنین فردی باید از این وزارت خانه حساس، به یک ‏وزارتخانه حساس تر و مهمتر منتقل شود؟

توضیح اینکه، وزارت کار با در اختیار داشتن بسیاری از هولدینگ ها و شرکت های بزرگ اقتصادی مانند شستا، که شمار آنها به ‏حدود 40 هولدینگ و شرکت و بانک می رسد، خود مسئولیت سنگینی به شمار می رود. حال چگونه ممکن است فردی که وزارت ‏سبک تر صنعت – دست کم در شرایط فعلی – را نتوانسته به سرمنزل مقصود برساند، باید مسئولیت این وزارت خانه بزرگتر را ‏بر عهده بگیرد که منابع بسیار بیشتری را هم در اختیار دارد و سهم بزرگری در اقتصاد کشور ایفا می کند؟

غیبت در جلسه بررسی استیضاح و تغییرات در دقیقه 90‏
در شرایطی که روز دوشنبه قرار بود شریعتمداری در جلسه کمیسیون صنایع حاضر شود تا موضوع استیضاح او توسط ‏نمایندگان مورد بررسی قرار گیرد، وزیر صنعت در این جلسه شرکت نکرد و جلسه به یک روز بعد موکول شد.‏
در عوض، شریعتمداری به سرعت در حال انجام تغییرات در برخی زیرمجموعه های وزارت صنعت است. به طور مثال اخباری ‏از تغییر مدیرعامل فولاد مبارکه اصفهان از این دست هستند؛ هنوز کسی نمی داند علت کنار رفتن ناگهانی سبحانی و انتصاب حمیدرضا عظیمیان به جای او چیست. در حالی که کنار رفتن شریعتمداری از وزارت صنعت ‏قطعی شده این تغییرات دقیقه نودی چه معنایی دارد؟ آیا با توجه به اینکه او قرار است بار دیگر به عنوان وزیر پیشنهادی کار، در ‏معرض رای اعتماد نمایندگان قرار بگیرد، چنین تغییرات شتاب زده ای شائبه برانگیز نیست؟

آیا هدف از این تغییرات باز شدن راه برای تصدی یک وزارتخانه دیگر است؟

روحانی چه دینی به شریعتمداری دارد؟
محمد شریعتمداری در ابتدا در دولت روحانی به عنوان معاون اجرایی انتخاب شد. در دولت دوم او، به عنوان وزیر صنعت مشغول ‏به کار شد و حالا قرار است در صورت تایید نمایندگان، وزیر کار شود. در دولتی که مدعی است راه را برای نیروهای جوان تر و ‏باانگیزه تر باز گذاشته، و دست کم در چند مورد نیز آن را اجرا کرده، چرا فردی مانند شریعتمداری باید در هر شرایطی در کابینه ‏حضور داشته باشد؟

شریعتمداری از حامیان اصلی حسن روحانی در انتخابات بود و از او به عنوان یک پشتیبان از همه جهات یاد می شد. آیا پست ‏دادن به او به هر قیمتی، با احساس دین روحانی به شریعتمداری، ارتباط دارد؟ حتی برخی می گویند اعلام اولیه شریعتمداری مبنی ‏بر عدم انتشار لیست ارزبگیران با وجود دستور صریح رییس جمهور و مماشات روحانی در این قضیه هم با همین موضوع مرتبط ‏است. حال می توان معرفی دوباره فردی که نمره قبولی را در وزارت صنعت نگرفته، برای وزارت کار با همین «احساس دین» ‏توجیه کرد؟

آزمون مجلس
مجلس تا همین یک روز پیش به شدت پیگیر استیضاح شریعتمداری بود. نمایندگان پرشماری از اقدامات او در حوزه های مختلف ‏از جمله خودرو و نیز ماجرای ارز های دولتی انتقاد کرده بودند. 51 نماینده استیضاح او را امضا کرده اند.‏

آیا در این شرایط، نمایندگان به چنین فردی برای یک وزارتخانه عریض تر و بزرگ تر رای اعتماد خواهند داد؟ بی تردید چنین ‏اتفاقی می تواند شائبه های فراوانی به وجود بیاورد و به بازار شایعات دامن بزند. از این رو، نمایندگان مجلس در یک آزمون دیگر ‏قرار گرفته اند که به تصمیم آنها در مورد محمد شریعتمداری بستگی دارد.‏

منبع: انتخاب

تاریخ چاپ : 17-07-1397

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

9 − 8 =

بستن