اجتماعی

30 سال دیگر ایران به کشور ارواح بدل می‌شود/ذخایر آب 12 استان، در 50 سال آینده به پایان خواهد رسید

کلانتری با بیان اینکه بازار تقاضای نفت میزان عرضه آن را به تعادل می‌رساند، گفت: متاسفانه در خصوص آب اینگونه نیست و هرچه داشته باشیم می‌خواهیم مصرف کنیم و نیاز ما بیشتر از آبی است که وجود دارد.

موسسه «صلح آمریکا» نوشت: در حال حاضر خطری که از جانب بحران قریب‌الوقوع زیست‌محیطی ایران احساس می‌شود، به مراتب بیش از خطر دشمنان خارجی و منازعات سیاسی داخلی است.

عیسی کلانتری رئیس سازمان حفاظت محیط زیست با تاکید بر این که وضعیت آب در کشور از آنچه گفته می‌شود، بسیار بدتر است، اعلام کرد که کمتر از ۵۰ سال آینده دیگر آب تمام می‌شود.به گزارش ایسنا، عیسی کلانتری در واکنش به برخی اظهار نظرها مبنی بر اینکه نفت تا ۴۰ سال آینده و آب تا ۵۰ سال دیگر در ایران تمام می‌شود، به ایلنا گفت: وضعیت آب کشور از آنچه گفته می‌شود، بسیار بدتر است.

طبق شاخص عملکرد زیست‌محیطی سال 2012 که از سوی دانشگاه‌های یِیل و کلمبیا انجام شده و 22 فاکتور محیطی چون منابع آب، آلودگی هوا، تنوع زیستی، و تغییرات آب و هوایی را مورد بررسی قرار داده بود، ایران از میان 132 کشور مورد مطالعه، در جایگاه 114 ام قرار گرفت.

آب شیرین

منابع آب شیرین ایران تحت فشار برداشت‌های غیرقابل تحملی قرار دارند. ۹۰ درصد خاک ایران را -که منطقه‌ای اندکی کوچک‌تر از ایالت آلاسکا [در آمریکا] را دربرمی‌گیرد- سرزمین‌های خشک یا نیمه خشک تشکیل می‌دهند و تقریباً دو سوم حجم بارندگی کشور پیش از آنکه بتواند رودها را پر آب کند، تبخیر می‌شود. در نتیجه، ایران بیش از نیمی از آب مورد نیاز خود را با برداشت از آبخوان‌ها تأمین می‌کند، و مصرف عمومی به سرعت در حال تحلیل بردن منابع زیرزمینی است. با نرخ کنونی مصرف بی‌رویه آب در ایران، ۱۲ استان از ۳۱ استان این کشور، ظرف 50 سال آینده ذخایر آبی خود را به پایان خواهند رساند.

سیاست‌های اقتصادی ایران بر وخامت این مشکل افزوده‌اند. بهره‌برداری از آب‌های زیرزمینی برای مالکان چاه‌ها آزاد است و به علت وجود یارانه‌های دولتی، مصرف‌کنندگان تنها بخشی از هزینه‌های واقعی مصرف انرژی لازم برای پمپاژ آب به سطح را می‌پردازند. سالانه 4 میلیارد مترمکعب از آب‌های زیرزمینی غیرقابل بازگشت ایران، به سطح زمین پمپاژ می‌شوند.

آب‌های سطحی ایران نیز با مشکل مشابهی مواجهند. غالب رودخانه‌های ایران به لحاظ آب‌شناختی خشک شده یا در حال خشک شدن هستند، به این معنا که منابع تجدیدپذیر آبرسانی این رودخانه‌ها هم‌اینک نیز به پایان رسیده است.

اگر وضعیت کمبود آب در ایران به این شیوه ادامه یابد، ۷۰ درصد مردم ایران ناچار به ترک کشورشان هستند.

خطر کشاورزی

مشکلات آبی ایران در حال آسیب زدن به اقتصاد ملی این کشور است. 10 درصد تولید ناخالص داخلی ایران حاصل فعالیت بخش کشاورزی است که نزدیک به یک چهارم نیروی کار ایران را نیز در استخدام خود دارد. به علاوه فعالیت این بخش، از امنیت غذایی ملی نیز پشتیبانی می‌کند. در حقیقت نیز تهران با راهبردی دوگانه برای پیشبرد خودکفایی در تولید محصولات اساسی از طریق افزایش همزمان عرضه و تقاضا، اقدام به اختصاص یارانه‌ای مساوی به تولیدکننده و مصرف‌کننده کرده است.

آلودگی

ایران با خطرات زیست‌محیطی جدی دیگری نیز مواجه است. طبق گفته «سازمان بهداشت جهانی» ، سه شهر از پنج شهر نخست در فهرست آلوده‌ترین شهرهای جهان -اهواز، کرمانشاه، و سنندج- در ایران قرار دارند که میزان آلودگی هوا در این شهرها از چهار تا هفت برابر سطح قابل قبول سازمان بهداشت جهانی برآورد شده است. ایران به سبب کیفیت نامطلوب هوا در سرتاسر کشور، از میان 91 کشور مورد بررسی، در جایگاه 86ام قرار گرفته است. آلاینده‌های هوا، تنها در تهران منجر به مرگ سالانه بیش از 5،500 نفر بر اثر بیماری‌های قلبی و عروقی، و تنفسی می‌شوند. به گزارش «دنیای اقتصاد»، گزارش بانک جهانی از کیفیت هوای شهر تهران حاکی است، این کلان‌شهر در مقایسه با ۲۶ شهر بزرگ دنیا به لحاظ غلظت آلاینده ذرات معلق با قطر کوچک‌تر از ۱۰ میکرون (PM۱۰) در رده دوازدهم قرار دارد و از این بابت در زمره بدترین شهرها به لحاظ غلظت این آلاینده دسته‌بندی می‌شود. میانگین غلظت ذرات آلاینده با قطر کوچک‌تر از ۱۰ میکرون در هوای تهران حدود ۷۷ میکروگرم بر مترمکعب برآورد می‌شود که تقریبا ۴ برابر آستانه مجاز سازمان بهداشت جهانی است. در این رده‌بندی آلوده‌ترین شهر به لحاظ غلظت آلاینده مذکور در هوا، کراچی و پس از آن دهلی است.

اگرچه خطرات و عوارض ذرات معلق کوچک‌تر از ۱۰ میکرون از ریزذرات آلاینده کوچک‌تر از ۵/ ۲ میکرون (PM۲.۵) کمتر است، اما با این حال هر دو نوع این ذرات از آلاینده‌های اصلی هوای تهران به شمار می‌آیند که در مقایسه با سایر آلاینده‌های گازی هوا، هزینه‌های به مراتب بیشتری به شهر و شهروندان تحمیل می‌کنند. در حال حاضر میانگین غلظت سالانه PM۲.۵ در تهران ۳۲ میکروگرم بر مترمکعب است که این میزان تقریبا سه برابر حد ۱۰ واحدی تعیین شده برای این غلظت از سوی سازمان بهداشت جهانی است. عمده این ذرات را فلزات سمی تشکیل می‌دهد.

از مهم‌ترین عوارض آلاینده ذرات معلق، افزایش آمار مرگ و میر بر اثر ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی، تنفسی، سرطان، آلزایمر، پارکینسون، سکته مغزی ایسکمیک (گذرا)، سکته حاد و سقط خود به خودی جنین در سه ماه اول بارداری است. به این ترتیب همان‌گونه که اشاره شد، این ذرات که آلاینده اصلی هوای تهران هستند، سالانه ۶/ ۲ میلیارددلار هزینه به سلامت پایتخت‌نشینان تحمیل می‌کند.

منبع: روزپرتال

تاریخ چاپ : 18-05-1397

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

12 − 4 =

بستن