سیاسی

چرا ایران و روسیه متهمان پرونده هسته ای کره شمالی شدند؟

مجله بریتانیایی “ساندی تلگراف” به نقل از منابع خود گزارش داد که مقامات بریتانیا بر این باورند که اجرای سریع طرح سلاح های هسته ای کره شمالی، به احتمال زیاد تحت کمک های مخفی برخی از کشورها من جمله “ایران” صورت گرفته است.
در گزارش این روزنامه، مقامات عالی رتبه در دولت بریتانیا بر این باورند که، دانشمندان کره شمالی به سادگی نمی توانند به طور مستقل به تکنولوژی فناوری هسته ای دست یابند. کره شمالی به احتمال زیاد از قدرت های هسته ای فعلی یا سابق، فن آوری تکنولوژی هسته ای و یا خدمات مشاوره را دریافت نموده است. برای کشف این موضوع که چه کشورهایی مورد سوظن کمک هسته ای به کره شمالی هستند، فکر کردن زیاد لازم نیست.
با توجه به بیانیه های وزارت امور خارجه بریتانیا، در بالای لیست کشورهای “مظنون” اصلی کمک مخفیانه به کره شمالی در سلاح های هسته ای نام ایران قراردارد. نام روسیه عملا” مورد توجه آنها نیز می باشد. بنابراین، به عقیده منابع ارشد بریتانیا اکنون می بایست به شناسایی وجود چنین تماس های اطلاعات پرداخت، ” تا فرصت های جدید دیپلماتیک برای تحت فشار قرار دادن رژیمی که حاضر به تغییر مسیر با وجود تحریم اقتصادی نیست، را پیدا کرد”.
“آنتون خلوپکوف” از متخصصان و کارشناس هسته ای روسیه، مدیر مرکز انرژی و امنیت و از اعضای شورای علمی شورای امنیت روسیه در یک مصاحبه ویژه با خبرنگار اسپوتنیک فارسی در خصوص “ردپای روسیه یا ایران در اظهارات ضد و نقیض دولت انگلستان و همچنین دلایل “سوء ظن” مقامات لندن به این دو کشور در همکاری های هسته ای با کره شمالی” به گفتگو نشسته است:

– “ردپای روسیه یا ایران در اظهارات ضد و نقیض دولت انگلستان و همچنین دلایل “سوء ظن” مقامات لندن به این دو کشور در همکاری های هسته ای با کره شمالی” چیست؟
این کارشناس روسی در این زمینه گفت:
” اول از همه، این اظهارات چیزی بیش از تلاش بریتانیا برای “مقصر نشان دادن دیگران نیست”. انگلستان، متاسفانه، در سه دهه گذشته به دور از تلاش برای حل و فصل بحران در شبه جزیره کره بوده است. فعالیت های اتحادیه اروپا و انگلستان در میانجیگری و وساطت در حل و فصل برنامه هسته ای ایران در بحران کره دیده نمی شود. در واقع این کشور به جای شرکت در دیپلماسی عملی، موضوع قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل متحد (تصویب تحریم ها علیه کره شمالی) را در نظر نمی گیریم، ظاهرا روش آسان تری برای پیدا کردن “مقصر یافته است”.

به طور طبیعی مقامات بریتانیا ابتدا روسیه و با کمال تاسف ایران را نشانه گرفتند.
من مطمئن هستم که مقامات بریتانیایی در هفته ها و ماه های آینده قادر به ارائه شواهد قطعی در این خصوص نخواهند بود. من تقریبا مطمئنم که آنها به سادگی نمی توانند این موضوع را ثابت کنند. در مسکو، حتی یک آدم عادی نیز می داند که کره شمالی دارای یک مرز با فدراسیون روسیه هستند. بنابراین، ظهور بالقوه سلاح های هسته ای در آن کشور، و یا ارسال سلاح های هسته به قلمرو کشورهای دیگر، یا پتانسیل سلاح هسته ای در کره شمالی در وهله اول تهدیدی برای روسیه نه بریتانیا، به عنوان کشور همسایه خواهد بود. اما تا کنون بر اساس تحقیقات ما و کارشناسان دیگر، کره شمالی هنوز به این سطح هسته ای نرسیده است. بنابراین، حتی اگر شما در مورد عرضه تکنولوژی صحبت می کنید، به دور از تعهدات بین المللی، مشارکت روسیه در این امر، که این کشور همراه با بریتانیا و ایالات متحده آمریکا عضو معاهده NPT (پیمان منع گسترش سلاح های هسته ای) و نه فقط یک عضو عادی هستند. در نتیجه می توان گفت نظر همکاران بریتانیایی بی اساس و مایه تعجب است.
پس، بار دیگر نیز تکرار می کنم که بعید است بریتانیا بتواند برای این ادعای خود، مدارکی ارائه دهد. به تازگی متهم کردن کشورهای دیگر، نه تنها روسیه، در نقض برخی از تعهدات و ارسال محموله تکنولوژی های ممنوع بسیار مد شده است، این اتهامات بدون پشتوانه بدون شواهد قانع کننده مطرح می شود. در فضای کنونی جامعه ضد روسی در کشورهای غربی به این موضوع “باور” دارند.
قابل توجه است که انگلستان یکی از امضا کنندگان توافق پیمان هسته ای برجام با ایران است. این کشور در قالب گروه “1 + 5” در آن زمان، همراه با دیگر کشورهای اروپایی به طور فعال طرفدار این موضوع بود که با توافق با ایران، جمهوری اسلامی ایران به تمام تعهدات خود به آژانس بین ا لمللی انرژی اتمی در عدم تولید سلاح هسته ای عمل خواهد نمود. علاوه بر این، انگلستان، همراه با دیگر کشورهای حاضر در مذاکرات هسته ای با ایران، از تلاشهای آمریکا برای نقص “روح” توافق هسته ای مخالف نموده است. این کشور به همراه همتایان خود در گروه «1 + 5» از نقص یکجانبه برجام به عنوان بر هم زدن یک معامله صلح یاد می کند”.

– پس در این صورت، چه چیزی موجب شده است که مقامات دولت انگلستان در خصوص باورهای خود به امضای سند توافق “1 + 5” با ایران و توافق برنامه هسته ای ایران، پشت پا بزنند؟

آنتون خلوپکوف، کارشناس روسیه معتقد است که در اینجا، قطعا دست قوی واشنگتن حضور دارد، کشوری که لندن نمی خواهند با آن مخالفت ورزد. بنابراین لندن به این بازی سیاسی مشغول شده است.
خوب، در مرحله اول، اظهارات متعدد در خصوص کمک ایران به کشورهای دیگر برای دستیابی به فن آوری های ممنوعه هسته ای مد شده است. علاوه بر این، اکنون ایران، به گفته آنها “نزدیک” این ماجراها است. بنابراین، چنین حملاتی به راحتی می تواند توسط غیر متخصصان به عنوان مثال توسط رسانه ها، شایعه شود.

در مرحله دوم، واضح است که با حضور دولت جدید در واشنگتن، فشار بر ایران در مسائل هسته ای و دیگر موارد بسیار شده است. بنابراین، به نظر من این بیانیه های انگلیس، تلاش برای بازیابی تغییراتی است که در واشنگتن در مورد سیاست ایران انجام شده است. در عین حال، هیچ داده ای گواه بر این ادعاها ارائه نمی شود، اما این پرسش “آیا ایران این فن آوری را تحویل می دهد؟” همواره مطرح می شود. بدین ترتیب، اکنون این دو گانگی بوجود می آید که آیا ایران به تعهدات خود تحت موافقتنامه ای که در ژوئیه 2015 صادر شده است، عمل می کند. البته، قضاوت در مورد اینکه آیا ایران این کار را انجام می دهد بر اساس تحقیقات حرفه ای یا بر اساس بازه های اطلاعاتی بسیار سخت است. با این حال، در اینجا یک “اما” ی بزرگ وجود دارد. در حوزه هسته ای، کره شمالی کشور بسیار پیشرفته تری از ایران است. بنابراین، منطقی نیست که متخصصان ایرانی بتوانند نوآوری هایی را به ارمغان بیاورند و به کره شمالی در این حوزه کمک کنند، حتی اگر بر فرض محال این همکاری ها را امکان پذیر بدانیم.
اگر ما به جدیدترین نتایج رسمی آژانس بین المللی انرژی اتمی ایران استناد کنیم، ایران به طور کامل تمامی تعهدات خود را تحت برنامه جامع هسته ای (NPT INP) عمل نموده است. بنابراین، اگر یک دولت، به ویژه انگلستان، شواهد متقاعد کننده ای را مبنی بر اینکه ایران تخصص یا فن آوری یا مواد هسته ای را به کره شمالی صادر می کند، داشته باشد. این امر نقض قرارداد هسته ای ایران در سال 2015 است.
بنابراین، به نظر من کمک یا شبه کمک (کمک کذایی) ایران به کره شمالی خطر نقص اجرای کامل سند برجام را به همراه دارد. این امر از طرف رهبری جمهوری اسلامی بسیار بعید است.
نابراین، تمام این اظهارات، از جمله اظهارات علیه ایران، یکی دیگر از تلاش های اطلاعاتی علیه ایران در مسئله تعهد ایران به اجرای وظایف خود تحت توافق نامه برجام است. این نیز دلیلی برای اعمال فشار اطلاعاتی دیگری بر روسیه است. من مطمئن هستم که اگر شما همکاران بریتانیایی بپرسید شواهدی ارائه دهند یا مدرک خود دال بر این اتهامات را در رسانه ها منتشر کنند. جواب آنها سکوت خواهد بود و یا از فرمول استاندارد استفاده خواهند کرد: (انگلستان) آماده به افشای هر گونه اطلاعات بیشتر نیست، به این دلیل که با افشای این اطلاعات موجب می شود منابع اطلاعاتی آنها ضرر و آسیب ببینند. این فرمول بسیار مناسبی، برای پاسخ گویی است. امروزه همکاران غربی، به ویژه آمریکایی ها و انگلیسی ها، فقدان مدارک در خصوص اتهامات مطرح شده علیه فدراسیون روسیه و دیگر کشورها را در لوای این فرمول به تعویق می اندازند.

منبع: اسپوتنیک

تاریخ چاپ : 05-07-1396

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هجده + 14 =

بستن